Posts by Expert Wina

Wino lodowe – luksusowe, słodkie i aromatyczne

Dodane przez dnia paź 12, 2015 w Rodzaje wina | 0 komentarzy

Wino lodowe – luksusowe, słodkie i aromatyczne

O ogromnej różnorodności wina nikogo nie trzeba przekonywać – dziesiątki rodzajów (często spotykanych tylko w jednym regionie winiarskim) wytwarzane z wielu odmian winogron tworzą niepowtarzalne trunki, dzięki któremu wyjątkowym sytuacjom życiowym można nadać niebanalną oprawę. Jednym z najciekawszych i najbardziej nietypowych rodzajów win jest wino lodowe. Wyróżnia się sposobem produkcji i bardzo atrakcyjnymi właściwościami. Niełatwo sobie to wyobrazić, ale proces wytwarzania wina lodowego wiąże się nierozerwalnie z jego nazwą. Winogrona pozostawione do zamarznięcia   W celu osiągnięcia maksymalnej koncentracji cukru i związków aromatycznych w owocach dopuszcza się do zamarznięcia winogron na krzaku, a następnie – jeszcze przed ich rozmrożeniem – poddaje się je wyciskaniu. Cały proces odbywa się pod presją czasu: temperatura (za odpowiednią uważa się -7 lub -8 stopni Celsjusza) nie może wzrosnąć, a najmniejszy błąd może skutkować poważnymi opóźnieniami i zaprzepaszczeniem wysiłku winiarzy. Po oddzieleniu lodu od słodkiego soku rozpoczyna się fermentacja, która trwa wielokrotnie dłużej niż w przypadku win tradycyjnych. Wysokie koszty produkcji oraz bardzo niewielka wydajność sprawiają, że powstały trunek jest drogi, ale efekt według koneserów z nawiązką to rekompensuje – tym bardziej, że wino lodowe świetnie reaguje na leżakowanie, nieustannie powiększając swoją wartość.   Niemiecka czy angielska wersja nazwy?   Pomysł wytwarzania wina lodowego dotarł do Nowego Świata z Niemiec, które mogą poszczycić się długą tradycją związaną z produkcją tego trunku. Obecnie największym producentem jest Kanada, ale lokalne odmiany znajdziemy także w Czechach, Austrii czy Stanach Zjednoczonych. Mimo różnic językowych znaczenie nazwy – czy będzie to angielskie ice wine, niemieckie Eiswein czy czeskie ledove vino – pozostaje takie same lub zbliżone.     O smaku wina lodowego słów kilka   Jest to wino niezwykle esencjonalne, słodkie, z wyraźną nutą zapachu miodu. Wyróżnia się poza tym wysokim poziomem kwasowości z jednej strony, z drugiej natomiast można wyczuć w nim aromat i smak brzoskwiń, róż, pigwy i owoców egzotycznych. Sposób produkcji wina lodowego sprawia, że cechy szczepów winorośli stają się mniej istotne – warto jednak wymienić chociażby vidal, rieslinga, chardonnay, gewürztraminera, cabernet sauvignon, merlot bądź pinot noir.   Wino lodowe a sposoby podawania   Wyprodukowane z naturalnie zamarzniętych winogron wino lodowe jest słodkie, toteż nie należy podawać go do mięsnych, ciężkostrawnych posiłków. O wiele lepiej będzie pasowało do deseru, kawy, sera, orzechów czy owoców. Z racji swojej konsystencji najlepiej smakuje podane w kieliszkach likierowych, w temperaturze pokojowej lub schłodzone do 10 – 12 stopni...

Czytaj dalej

Historyczne metody produkcji wina

Dodane przez dnia wrz 30, 2015 w Regiony winiarskie | 0 komentarzy

Historyczne metody produkcji wina

Pierwsze ślady wytwarzania wina przez człowieka pochodzą z regionu Kaukazu – pisaliśmy już o winach gruzińskich, które kontynuują tradycję liczącą sobie niemal 9 tysięcy lat – a także z terenu dzisiejszych Chin. Wraz z rozwijającą się ludzkością odkrycie to rozprzestrzeniało się po świecie, by – nieustannie udoskonalane – objąć niemal cały jego obszar. Początki były skromne i związane z przypadkiem – ludzie odkryli, że dzikie winogrona pozostawione na dłuższy czas w dołach w gliniastej ziemi poddają się wpływowi charakterystycznego dla regionu gatunku drożdży i fermentują, tworząc orzeźwiający i wzmacniający napój. Szybko nauczyli się wytwarzać go świadomie: wykorzystując gliniane (a później ceramiczne) naczynia, a sam trunek konserwując żywicą pistacji. W starożytnej Mezopotamii (tereny dzisiejszego Iraku) panowały bardzo dobre warunku do uprawy winorośli – otrzymany napój zyskał duże znaczenie religijne (utożsamiany był z krwią i życiem), a ciężkie wina stanowiły doskonały przedmiot handlu. Szczególnie upodobali je sobie Fenicjanie, a produkowane tam trunki konserwowano za pomocą warstwy oliwy oraz wzmacniano aromatycznymi żywicami. W starożytnym Egipcie wino stanowiło napój elitarny. Przygotowane było zarówno przez niewolników, jak i przez wolnych chłopów, którzy miażdżyli w kamiennych misach zebrane grona. Powstały w ten sposób moszcz wyciskany był w prasach i poddawany fermentacji. Następnie wino zlewano do amfor i czopowano. Co ciekawe amfory na wino wyposażone były w niewielkie otwory, dzięki którym ulatniał się dwutlenek węgla. W starożytnej Grecji wino stało się już napojem o wiele bardziej popularnym. Jednak techniki winiarskie stosowane wówczas nie były zbyt skomplikowane. Wytworzone wino było nieustabilizowane, bardzo łatwo ulegało więc skwaśnieniu. Do świeżo wytłoczonego soku z winogron, który nie uległ jeszcze fermentacji dodawano między innymi: olej cedrowy, gałązki jałowca, liście wawrzynu, igły sosnowe, tymianek, rozmaryn, piołun, a nawet opium i haszysz. W Imperium Rzymskim wino stanowiło już część codziennej diety. Produkowano je na skalę masową – co przyczyniło się do rozwoju technologii. Stworzono specjalne pomieszczenia do przechowywania wina oraz wędzarnie, które miały przyspieszyć jego dojrzewanie. Amfory zmieniono na baryłki i butelki szklane. W powszechnym użyciu znalazła się śrubowa prasa do wina, wynaleziona przez Greków. Geograficzną ekspansję zapewniło znaczenie, jakie wino miało dla chrześcijaństwa – winnice zakładano nawet w północnej Europie. Wraz z upadkiem Imperium Rzymskiego niemal zaprzestano produkcji wina. Na ratunek szlachetnemu trunkowi pospieszyli zakonnicy, którzy przy klasztorach zaczęli zakładać własne winnice. Dzięki ich pracy i cierpliwości produkowane były wina coraz lepsze jakościowo. Największe chyba zasługi dla rozwoju winiarstwa ma mnich z zakonu benedyktynów – Dom Pierre Pérignon, któremu zawdzięczamy pojawienie się win musujących. Pérignon zapoczątkował kilka technik produkcji używanych do dzisiaj, zaproponował np. mieszanie surowca pochodzącego z wielu winnic. Kolejna wprowadzona przez niego innowacja to ulepszone zamknięcie butelki, zabezpieczone dodatkowo metalowym oplotem. Wraz z wiekiem odkryć geograficznych pojawiła się potrzeba poprawy trwałości wina, które miało towarzyszyć marynarzom na morzu. Problem rozwiązano w bardzo prosty sposób – zaczęto wzmacniać je alkoholem, dzięki czemu Europejczycy mogli zabierać je ze sobą na dalekie wyprawy. Jednym z kroków milowych w produkcji wina jest odkrycie Louisa Pasteura, który w 1863 roku wyjaśnił istotę fermentacji. Pasteur dowiódł, że drożdże biorą w niej czynny udział, a bez ich obecności fermentacja alkoholowa nie zachodzi. Pozwoliło to znacznie udoskonalić proces fermentacji wina. Dziś do produkcji wina używane są najnowsze osiągnięcia techniki, a nad całym procesem czuwają specjaliści (enolodzy). W kadziach ze szlachetnej stali odbywa się fermentacja, której temperaturę (a więc i tempo) można niemal dowolnie regulować. Precyzyjna kontrola procesu winifikacji oraz dojrzewania wina odbywa się w laboratoriach chemicznych. Każdy etap produkcji jest zaś obwarowany przepisami pozwalającymi zapewnić optymalne warunki wytwarzania...

Czytaj dalej

Gruzja – ojczyzna wina

Dodane przez dnia wrz 18, 2015 w Regiony winiarskie | 0 komentarzy

Gruzja – ojczyzna wina

Miejsce, w którym narodziła się produkcja wina – wedle dzisiejszego stanu wiedzy to właśnie południowe stoki Kaukazu (a więc tereny dzisiejszej Gruzji) są kolebką tego trunku. Archeolodzy odnaleźli ślady świadczące o tym, że już 7 tysięcy lat p.n.e. ludzie nauczyli się kontrolować ten proces – i po dziś dzień mieszkańcy Gruzji produkują wino tradycyjnymi metodami. Co jest charakterystyczne dla gruzińskiego wina? Wina gruzińskie uprawia się od setek lat tymi samymi metodami, to właśnie sprawia, że są one szczególnie cenne. Warto też wiedzieć, że szczepy winogron rosnących w Gruzji nie występują nigdzie poza tym krajem. Szacuje się, że są tu dziesiątki, a nawet setki gatunków winorośli – za najważniejsze uchodzą Rkatsiteli i Saperavi. Pierwszy z nich to wino białe, drugie to czerwone wino – jego nazwa w tłumaczeniu oznacza ”kolor”. Ciekawostką jest to, że tradycyjna metoda produkcji gruzińskich win nie uznaje oddzielania w czasie fermentacji soku z winogron od moszczu, czyli skórek i pestek. Jest to powodem zdumienia wielu turystów przyjeżdżających do Gruzji, ale racząc się tutejszym winem, przekonują się do tej kontrowersyjnej metody. Gdzie produkuje się gruzińskie wina? Jakie są jego odmiany? Gruzja posiada pięć regionów winiarskich. Większość gruzińskiego wina powstaje w Kachetii, która jest także kolebką tradycyjnego winiarstwa. Aż 70% wina pochodzącego z tego kraju produkuje się właśnie w Kachetii, a łączny teren tutejszych upraw winorośli to ponad 30 ha. Drugie miejsce pod względem wielkości zajmuje Imeretia, jednak posiada ponad trzy razy mniejszy obszar upraw . Znacznie już mniejszym regionem jest Kartlia. Jest znana z produkcji win musujących Atenuri. Cenionym regionem uprawy win gruzińskich jest także Racza-Leczchumi i Dolna Swanetia – tutejsze strome zbocza wymagają od hodowców szczególnie dużego nakładu pracy. Uprawy położone w subtropikalnej strefie Wybrzeża Czarnomorskiego to Megrelia, Guria, Adżaria oraz Abchazja. Ważniejsze odmiany białego wina gruzińskiego to półsłodkie Pirosmani i Tvishi, półwytrawne Anakopia, Tbilisuri oraz wytrawne Mtsvani, Gelati czy Shuamta. Do białych win deserowych zaliczają się Saamo i Khikkhvi. Uznanymi czerwonymi winami gruzińskimi są półsłodkie Akhasheni, Khvanchkara i Alazani, półwytrawne Aguna oraz wytrawne...

Czytaj dalej

Sałatki i wino – pięć przepisów na koniec lata!

Dodane przez dnia sie 15, 2015 w Wokół stołu | 0 komentarzy

Sałatki i wino – pięć przepisów na koniec lata!

Dzisiaj rozpoczynamy nowy cykl – będziemy pisać o tym, w jaki sposób wykorzystać zalety naszego ulubionego trunku do podkreślenia smaku potraw. Na pierwszy ogień pójdą sałatki – lekkie, bogate w witaminy i idealnie nadające się jako dodatek do spędzanych w gronie rodziny i przyjaciół wieczorów. Sałatka grecka i wino czerwone   Dobrze znana i lubiana sałatka grecka, to idealna przekąska na każdą okazję. Prosta w przygotowaniu, a przy tym bardzo smaczna! Podawana z chlebem czosnkowym lub bagietką, przybliża do śródziemnomorskich klimatów.   Składniki:   – 1/2 główki sałaty lodowej – 1 średnia czerwona cebula – 2 średnie ogórki gruntowe – 2 średnie, dojrzałe pomidory – pół szklanki oliwek zielonych – 200 g sera feta – 50 ml czerwonego wina – sól morska – 2 łyżki oliwy – 0,5 łyżeczki granulowanego czosnku – 1,5 łyżeczki oregano – szczypta pieprzu   Przygotowanie:   Wszystkie warzywa dokładnie umyć i osuszyć papierowym ręcznikiem. Sałatę porwać ręcznie na kawałki, cebulę pokroić w plastry, a pomidora w kostkę. Gotowe warzywa ostrożnie wsypać do salaterki. Dodać ser feta. Wino czerwone dolać do oliwy, dodać oregano, granulowany czosnek, sól i pieprz, a następnie wymieszać. Zalać sosem warzywa i wymieszać drewnianą łyżką. Sałatkę odstawić na chwilę do lodówki, by mogła się schłodzić.   Sałatka owocowa   Lekka sałatka owocowa to doskonała porcja witamin i idealny sposób na szybką przekąskę. Sałatka owocowa z pewnością okaże się strzałem w dziesiątkę podczas letnich, ciepłych dni czy też wieczorów.   Składniki:   – 3 banany – 3 sztuki kiwi – 300 g winogrona ciemnego – 300 g winogrona białego – 1 szklanka białego wina – 2 brzoskwinie – 400 g malin – sok z cytryny – kawałek arbuza Przygotowanie:   Na początek należy obrać kiwi ze skórki i pokroić je na cienkie plasterki. Umyte winogrona osuszyć i przekroić na połówki, a umyte maliny osuszyć. Składniki włożyć do salaterki i dodać pokrojone brzoskwinie. Na koniec dodać pokrojonego w plasterki banana, a całość zalać białym winem. Wszystko delikatnie zamieszać.   Wykwintna sałatka z gruszką w grzanym winie   Na koniec lata wyśmienicie sprawdzi się sałatka, w której główną rolę odegra gruszka w grzanym winie. Taka sałatka to rewelacyjna propozycja na spotkanie we dwoje. Podana z grzankami, z pewnością podbije serce każdego.   Składniki:   – sałata karbowana, młode listki szpinaku – gruszka gotowana w grzanym winie – 1/2 świeżej pomarańczy – 1/3 szklanki borówki amerykańskiej – 2 łyżki orzechów włoskich lub orzechów pecan   Winegret:   – 4 łyżeczki oliwy – 4 łyżeczki syropu klonowego – 4 łyżeczki soku z cytryny – odrobina soli i pieprzu – 1/3 łyżeczki startej skórki z pomarańczy – 1/3 łyżeczki cynamonu   Przygotowanie:   Do garnuszka nalać wino (czerwone lub białe, wedle uznania). Dodać składniki do sosu winegret i zagotować. Pokrojoną gruszkę (bez gniazd nasiennych) dodać do sosu i gotować pod przykryciem na mały ogniu przez około 15 minut. Po tym czasie należy ją wyjąć i włożyć do dwóch salaterek. Dodać do nich sałatę i dobrze umyty szpinak. Następnie dołożyć borówki i pokrojone kawałki pomarańczy. Udekorować przyprażonymi na patelni orzechami. Serwować razem z grzankami.   Sałatka ziemniaczana z winem   Sałatka ziemniaczana w wytrawnym białym winem to doskonała propozycja na spotkania z przyjaciółmi. Łatwa i szybka w przygotowaniu, a przy tym niesamowicie smaczna.   Składniki:   – 1 duży gotowany ziemniak – 1 średnia cebula – 1 gotowana marchewka – 50 ml białego wytrawnego wina – 1 łyżeczka oliwy z oliwek – 1 łyżeczka soku z cytryny – szczypta soli, pieprzu i granulowanego czosnku   Przygotowanie:   Ziemniaka i marchewkę pokroić w kostkę, a następnie dodać posiekaną cebulę. Doprawić pieprzem, solą i czosnkiem. Całość zamieszać i zalać białym...

Czytaj dalej

Wino się rozlało – co zrobić, by nie pozostały plamy?

Dodane przez dnia sie 8, 2015 w Wokół stołu | 0 komentarzy

Wino się rozlało – co zrobić, by nie pozostały plamy?

Podczas posiłku bądź w trakcie trwania różnego rodzaju uroczystości dojść może do wielu niemożliwych do przewidzenia incydentów. Ich skutki są różne, jednak najdotkliwsze wydają się być te, które wiążą się z plamami po winie. Ich wywabianie związane jest bowiem z wieloma zaawansowanymi procesami, dzięki którym nasz obrus, koszula czy krawat zostaną doprowadzone do stanu przed tym przykrym wydarzeniem. Na szczęście jest to możliwe – ale powinniśmy pamiętać o kilku zasadach. Plamy z wina różnią się od siebie   Na samym początku należy odróżnić wino białe od czerwonego. Różnią się one przede wszystkim kolorem, procesem produkcji i smakiem. Pierwsze z nich powstaje z winogron czerwonych oraz białych, natomiast druga odmiana korzysta wyłącznie z owoców o skórce czerwonej. Jeżeli chodzi natomiast o smak, przyjmuje się, że odmiany białe posiadają bogatszą gamę smakową.   Wbrew pozorom to wszystko ma wpływ na to, w jaki sposób plamy z wina będą usuwane. Zanim jednak pojawią się różnice – w obu wypadkach do wywabiania powinniśmy zabrać się jak najszybciej, dzięki czemu trunek nie zdąży wniknąć zbyt głęboko w tkaninę. Dlatego powinniśmy natychmiast, gdy powstanie plama, posypać ją grubą warstwą soli, tak aby wchłonęła ona wino.   Najlepsze metody i najlepsze składniki   W ten sposób przechodzimy do podstawowej różnicy związanej z wywabianiem plam różnych gatunków tego szlachetnego napoju. Jak się bowiem okazuje, plamy z czerwonego wina w niezwykle skuteczny sposób można usunąć używając… wina białego. Oba napoje połączą się, dzięki czemu łatwiej będzie można je wywabić podczas prania. Należy jednak pamiętać o tym, aby biały trunek rozprowadzić wyłącznie po plamie, w innym wypadku będziemy mieć do czynienia z kolejnymi zabrudzeniami.   Następnie powinniśmy delikatnie wyprać tkaninę. Jeżeli nie posiadamy dobrej jakości pralki, wyposażonej w programy prania lekkiego, powinniśmy zrobić to ręcznie. Najlepszą mieszanką w takich przypadkach będzie letnia woda z dodatkiem szarego mydła.   Gdy plama rozgościła się na dobre   Co jednak robić w sytuacji, gdy chcemy usunąć stare i zaschnięte plamy? W takim wypadku najlepiej zamoczyć tkaninę w roztworze spirytusu bądź w dziesięcioprocentowej wodzie utlenione – czas zwilżania powinien być tym krótszy, im delikatniejsza jest tkanina.   Dzięki temu podczas prania wszelkie zabrudzenia zostaną w skuteczny sposób wywabione, a my będziemy na nowo cieszyć się z ubrań. Jak więc widać, usunięcie wina z naszych ulubionych rzeczy nie jest niemożliwe. Musimy jednak bardzo uważać – I dokładnie pilnować każdego etapu...

Czytaj dalej