Historyczne metody produkcji wina

Dodane przez dnia wrz 30, 2015 w Regiony winiarskie | 0 komentarzy

Historyczne metody produkcji wina

Pierwsze ślady wytwarzania wina przez człowieka pochodzą z regionu Kaukazu – pisaliśmy już o winach gruzińskich, które kontynuują tradycję liczącą sobie niemal 9 tysięcy lat – a także z terenu dzisiejszych Chin. Wraz z rozwijającą się ludzkością odkrycie to rozprzestrzeniało się po świecie, by – nieustannie udoskonalane – objąć niemal cały jego obszar.


Początki były skromne i związane z przypadkiem – ludzie odkryli, że dzikie winogrona pozostawione na dłuższy czas w dołach w gliniastej ziemi poddają się wpływowi charakterystycznego dla regionu gatunku drożdży i fermentują, tworząc orzeźwiający i wzmacniający napój. Szybko nauczyli się wytwarzać go świadomie: wykorzystując gliniane (a później ceramiczne) naczynia, a sam trunek konserwując żywicą pistacji.

W starożytnej Mezopotamii (tereny dzisiejszego Iraku) panowały bardzo dobre warunku do uprawy winorośli – otrzymany napój zyskał duże znaczenie religijne (utożsamiany był z krwią i życiem), a ciężkie wina stanowiły doskonały przedmiot handlu. Szczególnie upodobali je sobie Fenicjanie, a produkowane tam trunki konserwowano za pomocą warstwy oliwy oraz wzmacniano aromatycznymi żywicami.

W starożytnym Egipcie wino stanowiło napój elitarny. Przygotowane było zarówno przez niewolników, jak i przez wolnych chłopów, którzy miażdżyli w kamiennych misach zebrane grona. Powstały w ten sposób moszcz wyciskany był w prasach i poddawany fermentacji. Następnie wino zlewano do amfor i czopowano. Co ciekawe amfory na wino wyposażone były w niewielkie otwory, dzięki którym ulatniał się dwutlenek węgla.

W starożytnej Grecji wino stało się już napojem o wiele bardziej popularnym. Jednak techniki winiarskie stosowane wówczas nie były zbyt skomplikowane. Wytworzone wino było nieustabilizowane, bardzo łatwo ulegało więc skwaśnieniu. Do świeżo wytłoczonego soku z winogron, który nie uległ jeszcze fermentacji dodawano między innymi: olej cedrowy, gałązki jałowca, liście wawrzynu, igły sosnowe, tymianek, rozmaryn, piołun, a nawet opium i haszysz.

W Imperium Rzymskim wino stanowiło już część codziennej diety. Produkowano je na skalę masową – co przyczyniło się do rozwoju technologii. Stworzono specjalne pomieszczenia do przechowywania wina oraz wędzarnie, które miały przyspieszyć jego dojrzewanie. Amfory zmieniono na baryłki i butelki szklane. W powszechnym użyciu znalazła się śrubowa prasa do wina, wynaleziona przez Greków. Geograficzną ekspansję zapewniło znaczenie, jakie wino miało dla chrześcijaństwa – winnice zakładano nawet w północnej Europie.

Wraz z upadkiem Imperium Rzymskiego niemal zaprzestano produkcji wina. Na ratunek szlachetnemu trunkowi pospieszyli zakonnicy, którzy przy klasztorach zaczęli zakładać własne winnice. Dzięki ich pracy i cierpliwości produkowane były wina coraz lepsze jakościowo. Największe chyba zasługi dla rozwoju winiarstwa ma mnich z zakonu benedyktynów – Dom Pierre Pérignon, któremu zawdzięczamy pojawienie się win musujących. Pérignon zapoczątkował kilka technik produkcji używanych do dzisiaj, zaproponował np. mieszanie surowca pochodzącego z wielu winnic. Kolejna wprowadzona przez niego innowacja to ulepszone zamknięcie butelki, zabezpieczone dodatkowo metalowym oplotem.

Wraz z wiekiem odkryć geograficznych pojawiła się potrzeba poprawy trwałości wina, które miało towarzyszyć marynarzom na morzu. Problem rozwiązano w bardzo prosty sposób – zaczęto wzmacniać je alkoholem, dzięki czemu Europejczycy mogli zabierać je ze sobą na dalekie wyprawy.

Jednym z kroków milowych w produkcji wina jest odkrycie Louisa Pasteura, który w 1863 roku wyjaśnił istotę fermentacji. Pasteur dowiódł, że drożdże biorą w niej czynny udział, a bez ich obecności fermentacja alkoholowa nie zachodzi. Pozwoliło to znacznie udoskonalić proces fermentacji wina.

Dziś do produkcji wina używane są najnowsze osiągnięcia techniki, a nad całym procesem czuwają specjaliści (enolodzy). W kadziach ze szlachetnej stali odbywa się fermentacja, której temperaturę (a więc i tempo) można niemal dowolnie regulować. Precyzyjna kontrola procesu winifikacji oraz dojrzewania wina odbywa się w laboratoriach chemicznych. Każdy etap produkcji jest zaś obwarowany przepisami pozwalającymi zapewnić optymalne warunki wytwarzania wina.

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *