Rodzaje wina

Różnorodność smaków i aromatów w jednym miejscu. Zawarte w dziale informacje poprowadzą Cię w magiczny świat odmian, szczepów, dzięki którym staniesz się prawdziwym znawcą win z całego świata. Poznasz tu tysiące gatunków z podziałem na ich barwę, zapach i smak. Przyjrzysz się z bliska rodzajom oraz technice uprawy winogron. Porównasz ich moc i specyfikę, dzięki czemu „wytrawne lub półsłodkie”, nie będzie Twoim jedynym wyznacznikiem w doborze odpowiedniego winnego trunku.

Kuchnia Australii – wina

Dodane przez dnia sty 26, 2015 w Rodzaje wina | 0 komentarzy

Kuchnia Australii – wina

Unikatowość australijskich potraw i trunków  Australijskie wina i alkohole są powszechnie znane i cenione na całym świecie. Swój niepowtarzalny smak i aromat zawdzięczają wyjątkowemu miejscu pochodzenia. Niespotykany w żadnym innym miejscu na świecie australijski klimat, specyficzne gleby, na których rosną winogrona, a także ogromna pasja ludzi, którzy tworzą wina sprawiają, że australijskie trunki cieszą się powszechnym uznaniem na całym świecie. Niezmienne warunki klimatyczne, staranny dobór najlepszych szczepów winogron, ogromna pasja i nowoczesna technologia produkcji sprawiają, że wina Jacob’s Creek mają niezwykle wysoką jakość i niezmienny od lat smak. Dania kuchni australijskiej są urozmaicone i egzotyczne. Kuchnia australijska kojarzy się przede wszystkim z daniami gotowanymi i smażonymi na bazie mięsa kangurzego. Mięso takie jest prawdziwym rarytasem i stanowi raj dla podniebienia. Ważnym elementem kuchni australijskiej są również świeże i niezwykle aromatyczne owoce morza. Koniecznie trzeba spróbować skorupiaków, takich jak raki czy homary. Pojawiają się również potrawy z mięsa strusia. Najlepsze australijskie wina: czerwone, białe i różowe   Doskonałym dopełnieniem każdego dania, powinny być odpowiednio dobrane trunki, dzięki którym będzie można podkreślić i wydobyć wyjątkowy smak poszczególnych potraw. Do potraw mięsnych, takich jak steki z mięsa kangurzego czy strusiego, pizz oraz dań na bazie makaronów, doskonale pasują aromatyczne wina czerwone. Shiraz Cabernet– to wyśmienite, australijskie czerwone wino wytrawne. Jest to wino o intensywnym aromacie czerwonej śliwki i owoców leśnych. Wyjątkowy smak wina nadaje delikatny posmak wanilii. Wino Cabernet Sauvignon doskonale pasuje do wołowych steków lub marynowanej jagnięciny. Jest to wytrawne, czerwone wino, o silnym aromacie i wyczuwalnym smaku czarnej porzeczki i śliwki. Wino Merlot jest komponowane na bazie winogron ze szczepu Merlot. Intensywną czerwoną barwę i wykwintny smak zawdzięcza owocom morwy, czarnej porzeczki i wiśni. Wino ze szczepu Merlot doskonale prezentuje się w towarzystwie różnego rodzaju makaronów i serów. Shiraz Rose to różowe wino półwytrawne, niezwykle lekkie i świeże. Dzięki butelce z odkręcaną zakrętką można na długo zachować niepowtarzalny smak i aromat wina. W różowymi winie pojawia się dominująca nutka truskawek i malin. Wspaniale podkreśla smak makaronów i serów. Wśród win australijskich na uwagę zasługują również wina białe, w tym zwłaszcza wytrawne wino Semillion Chardonnay, półwytrawne Sauvignon Blanc czy lekkie, słodkie wino Moscato Still....

czytaj więcej

Słodycz win wzmacnianych

Dodane przez dnia wrz 5, 2014 w Rodzaje wina | 0 komentarzy

Słodycz win wzmacnianych

Wino wzmacniane jest kontrowersyjnym trunkiem, ponieważ ma zwolenników, którzy klasyfikują je do odmian win słodkich oraz są tacy, którzy twierdzą, że ów płyn nie zasługuje na miano wina. Jednak nie nam rozstrzygać ten spór. Niewątpliwie wina wzmacniane potrafią zaskoczyć i wzbogacić nasze wieczory, dlatego warto się nimi zainteresować. Łyk historii Upowszechnienie win wzmacnianych nastąpiło w XVII wieku, kiedy Anglicy oraz Holendrzy dotarli do Półwyspu Iberyjskiego. Genezą wytworzenia trunku były poszukiwania sposobu, aby wino lepiej pokonywało trudy długiego, morskiego transportu. Istotą w wytwarzaniu tego wina jest dodanie mocniejszego, destylowanego alkoholu, który skutkuje zatrzymaniem procesu fermentacji oraz zachowaniem pewnej zawartości cukru resztkowego, czyli nieprzekształconego przez drożdże na alkohol. Im wcześniej zostanie dodany destylat, tym słodsze otrzymamy wino. Hiszpania, Portugalia oraz Włochy Spośród win likierowych (wzmacnianych) można wyróżnić ich cztery typy, do których należą: Madera jest winem portugalskim. W produkcji trunku kluczową rolę odgrywa estufag czyli proces, w którym wino leżakuje w wysokich temperaturach. Trunek ma swoje następujące odmiany: Sercial- jest winem wytrawnym, które doskonale nadaję się na aperitif, Verdelho- wino półwytrawne, nadające się do kuchni i jako aperitif, Bual- wino półsłodkie, deserowe, o bursztynowym odcieniu i mocnym aromacie, Malvasia- jest najsłodszą odmianą, przeznaczoną deserów, o kolorze ciemnego brązu. Marsala to wino pochodzące z Sycylii, które w zależności od odmiany ma barwę złocistą, bursztynową lub rubinową. Podział ze względu na walory smakowe jest następujący: secco czyli wytrawne, semisecco – półwytrawne oraz dolce – słodkie. Muscat jest kwintesencją słodkości, bowiem na jego bukiet składają się aromaty geranium, kwiatów pomarańczy, kolendry, róży, jaśminu, kwiatów lipy oraz wosku pszczelego. Muscat jest niezwykle popularnym winem, które wytwarza się na całym świecie. Sherry jest sławnym winem pochodzącym z Hiszpanii. Najsłodsza sherry nazywa się Pedro Ximenez, natomiast odmiana najbardziej wytrawną tjest Fino. Wina wzmacniane są doceniane ze względu na swoją długowieczność oraz dzięki charakterystycznym słodkim...

czytaj więcej

Wino porto. Co warto wiedzieć o tym rodzaju trunku

Dodane przez dnia cze 6, 2014 w Rodzaje wina | 0 komentarzy

Wino porto. Co warto wiedzieć o tym rodzaju trunku

Wino porto jest winem portugalskim, które powstaje w najstarszym na świecie wydzielonym regionie winiarskim biegnącym wzdłuż rzeki Douro w północnej części tego kraju. Każda butelka tego trunku oznaczana jest specjalną banderolą potwierdzającą oryginalne miejsce pochodzenia. Co powinniśmy zatem wiedzieć o tym rodzaju wina? Jak produkowane jest porto Porto produkuje się w tak zwanych lagares, czyli otwartych granitowych kadziach. Robotnicy, którzy zbierają winogrona, najczęściej w rytm muzyki miażdżą owoce własnymi nogami. To jest tradycyjna metoda, którą stosuje się już jednak coraz rzadziej. Obecnie rezygnuje się powoli z „nożnej” obróbki, a grona fermentują się w tradycyjnych kadziach. W momencie, kiedy nastąpi już częściowa fermentacja, czyli połowa cukru zamieni się w alkohol, dolewana jest aguardente. Jest to mocny winiak, zawierający około 77% alkoholu. Dzięki temu zabiegowi fermentacja zostaje zatrzymana. W dalszej kolejności wino przetacza się do stalowych pojemników, gdzie leżakuje całą zimę. Dopiero na wiosnę przelewa się je do beczek ze starego dębu. Rodzaje porto Czerwone porto dzieli się na wino ruby, które starzone jest w butelkach oraz na wino tawny starzone w beczkach. Wśród tego pierwszego rodzaju wyróżniamy m.in. vintage port, produkowane jedynie w najlepszych latach, single quinta port produkowane z pojedynczych parceli oraz „zwykłe” ruby, produkowane na ogół na rynek masowy. W starych 500-litrowych beczkach starzone jest wino tawny, które odnaleźć możemy jako tawny 10-, 20-, 30- lub 40-letnie. Najczęściej jest to wino mieszane z różnych roczników. Znowu colheita to wino tawny pochodzące tylko z jednego rocznika. Winem pośrednim, jednak częściej zaliczanym do ruby jest late bottled vintage, czyli porto dojrzewające przez ok. 4 do 6 lat w beczkach. Dopiero potem jest butelkowane. Oprócz czerwonego wina porto powstają także porto białe oraz od niedawna spotkać możemy także porto różowe. Smak wina porto Porto najczęściej jest winem słodkim lub półsłodkim. Spowodowane jest to dolaniem wspomnianego wyżej aguardente. Porto typu ruby, szczególnie młode roczniki tego rodzaju wina, bogate są w taniny co powoduje, że ich smak zbliżony jest do typowego smaku czerwonego wina. Tawny z kolei, przechowywane w beczkach, szybciej się utlenia. Z biegiem czasu wino to przybiera kolor bursztynowy i wyczuwalne są w nim aromaty kandyzowanych owoców, fig, karmelu, a nawet orzechów. Białe porto w młodości jest lżejsze i tak naprawdę brakuje mu głębi czerwonego porto. Jednak potrafi być też zaskakująco wyrafinowanym winem, kiedy uda nam się trafić na zdecydowanie starszy rocznik. Wtedy możemy odnaleźć w nim aromaty zbliżone do tawny...

czytaj więcej

Krótka historia grzanego wina

Dodane przez dnia maj 21, 2014 w Rodzaje wina | 0 komentarzy

Krótka historia grzanego wina

Grzaniec jest popularnym sposobem podawania wina. Możemy go spotkać w wielu miejscach na świecie, zaś największą sławą cieszy się w Skandynawii i krajach Europy, także w Polsce. Grzane wino to również napój z bogatą tradycją i ciekawą historią. Początki grzanego wina sięgają prawdopodobnie czasów świetności starożytnego Rzymu. Rzymianie bardzo lubili sporządzać różnorakie ciepłe napitki na bazie wina. Do ich przygotowywania wymyślili nawet specjalne naczynie, będące prototypem samowarów. Wtedy to najbardziej popularnym i najtańszym zarazem było „vinum muslum”, które zaprawiane było tylko miodem. Inne popularne, aczkolwiek zdecydowanie droższe z powodu dodatku olejku różanego, było „vinum rosatum”. Wśród wyższych sfer, najpopularniejszy był grzaniec z miodem i korzeniami, zwany winem korzennym lub korzenną niespodzianką. Grzane wino w literaturze Mieszanka wina, owoców i korzennych przypraw doczekała się swojej specyficznej nazwy dopiero około XIV wieku. Wtedy Anglicy zaczęli posługiwać się określeniem „muddled” na określenie tego mętnego napoju. Od czasów, gdy Charles Dickens wspomniał o grzanym winie w „Opowieści Wigilijnej” jako o wysublimowanym smakołyku, napój na stałe zagościł w menu Świąt Bożego Narodzenia. Korzenne przyprawy Krzyżaków Historycy kulinarni sądzą, iż grzaniec zakorzenił się na polskich ziemiach w czasach osiedlania się tam Krzyżaków, którzy zajmowali się importem przypraw korzennych do Malborka. Duże zapotrzebowanie na przyprawy wiązało się z wykorzystywaniem ich w masowej produkcji prowiantu dla wojska, a dokładniej do pieczenia pierników korzennych oraz doprawiania mszalnego wina. Co kraj to inny grzaniec Bazą do przyrządzenia grzańca jest wino, które osładza się miodem, doprawia przyprawami korzennymi, zazwyczaj cynamonem i goździkami. Poza tym standardowym grzańcem spotkać można wiele innych odmian i praktycznie każdy kraj lub nawet region na świecie ma do zaoferowania swój unikalny sposób na przygotowanie grzanego...

czytaj więcej

Rodzaje szczepów winnych: shiraz

Dodane przez dnia kwi 10, 2014 w Rodzaje wina | 0 komentarzy

Rodzaje szczepów winnych: shiraz

Najpopularniejszy w Australii szczep czerwonych winogron – shiraz – ściśle kojarzy się z jednym z najbardziej istotnych australijskich regionów winiarskich, mianowicie z Doliną Barossa. Jednak jego popularność nie jest tak długa jak renoma samego regionu, bowiem do lat 70-tych XX wieku bardziej znane i cenione było wino białe. Wzrost upraw winorośli wpłynęł na międzynarodową ekspansję takich marek, jak Lindemans, Jacob’s Creek i Rosemount. Australijskie początki produkcji wina Z początkiem nowego tysiąclecia rozpoczęła się dla Australii nowa era w produkowaniu wina. Wcześniej nie miała ona ściśle związanego szczepu winnego, którego uprawa miałaby miejsce tylko w Australii. Tak jest do dziś, jednak najbardziej znane, pochodzące najczęściej z różnych zakątków świata, rodzaje winorośli to oprócz shiraz: cabernet sauvignon, merlot, chardonnay, sauvignon blac. Niedługo po skoncentrowaniu się na produkcji wina kraj ten stał się drugim (po Francji) producentem shiraz i alkoholu wywarzanego z tego rodzaju winorośli.  Nowe receptury Z czasem producenci zaczęli poszerzać receptury wina poprzez dodawanie do trunków powstałych z shiraz kilku procent viogniera, czyli białej winorośli. W konsekwencji powstał nawet nowy, specjalny rodzaj trunku: Shiraz Viognier. Obecnie uprawa shiraz zajmuje około 35% powierzchni wszystkich winnych upraw w Australii, a w ciągu ostatnich lat eksport produkowanego wina zwiększył się czterdziestokrotnie. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat austyralijskiego shiraz, zajrzyj na: http://www.jacobscreek.pl/pl/#!nasze-wina  „Shiraz” czy „syrah”? Początkujący koneserzy zauważają inną pisownię wyrazu, określającego ten sam szczep winny. Zadają sobie oni pytanie: która pisownia jest poprawna, „shiraz”, czy „syrah”? Otóż, wina z Australii oznaczane są w większości przypadków nazwą „shiraz”, natomiast drugą, wątpliwą dla początkujących koneserów pisownią, określane są alkohole z innych krajów świata, szczególnie pochodzące ze szczepów Bliskiego Wschodu, jak np. z miejscowości w Iranie, nazywającej się również…...

czytaj więcej

Bezcenne wina

Dodane przez dnia mar 7, 2014 w Rodzaje wina | 0 komentarzy

Bezcenne wina

 Dla prawdziwych koneserów dobre wino jest warte każdej ceny. Nasuwa się pytanie, co może oznaczać „każda cena”? Jak się okazuje – na przykładzie najdroższego wina świata – jest to kwota w wysokości pół miliona dolarów za butelkę! Jakie znaczenie ma ten trunek dla jego entuzjastów, skoro jego ceny mogą osiągać tak zawrotne sumy? Przyjrzyjmy się zatem bliżej tym najcenniejszym okazom wina, Najdroższe wino świata Wyżej wspomniany zakup dotyczył wina Screaming Eagle Cabernet Sauvignon z 1992r. Nie bez znaczenia były tu zapewne okoliczności – kupiono je bowiem na imprezie w Napa Valley, a dochód przeznaczony był na cele charytatywne. Wino pochodziło z winnicy założonej w 1986 roku w kalifornijskim Oakville. Fundator- były agent nieruchomości Jean Phillips, już wtedy miał świadomość, że klucz do sukcesu leży w ograniczonej produkcji na wysokim poziomie. Stąd niewielka powierzchnia winnicy – niespełna 4 tysiące metrów kwadratowych – oraz wynajęci od samego początku najlepsi fachowcy do pilnowania produkcji. Spektakularny Screaming Eagle z 1992 roku został wypuszczony na rynek trzy lata później. W stustopniowej skali Parkera wino zostało ocenione na 99 gwiazdek.  Dreszczowiec z winem w tle Na drugim miejscu najdroższych win jest Château Margaux z roku 1787. Butelka należała do trzeciego prezydenta USA Thomasa Jeffersona. Gdy jeszcze jako ambasador znalazł się we Francji, większość czasu spędzał na podróżach po tamtejszych winnicach i gromadzeniu co ciekawszych roczników. Stąd owo Château Margaux opatrzone dodatkowo odręczną notką Jeffersona. Po latach trunek znalazł się w rękach amerykańskiego handlarza winem Williama Sokolina. W roku 1986 głośno było o szykowanej aukcji, która mogła przynieść, jak wyceniali specjaliści, nawet 520 tys. dolarów zysku. Może i doszłoby do ustanowienia rekordu, ale w sobotni wieczór Sokolin pojawił się w znanej nowojorskiej restauracji Four Seasons na kolacji. Miał ze sobą wówczas bezcenną butelkę wina Jeffersona. Jak podają opowieści, w pewnej chwili rozległ się jego krzyk, zawartość flaszki wyciekła na podłogę, a w butelce straszyły dwie wielkie dziury. Do dziś nie wiadomo, jak do tego doszło. Niektórzy dopatrywali się spisku i próby wyłudzenia pieniędzy, bo ubezpieczyciel wypłacił 225 tys. dol. W ramach rekompensaty… Trzecie wino na podium Imponującym wynikiem cenowym jest również butelka czerwonego Penfolds Limited Edition 2004 Block 42 Kalimna Cabernet Sauvignon Ampoule. Transakcja, która miała miejsce w połowie października ubiegłego roku przyniosła właścicielowi (Sklep Summerhill LCBO w Ontario) sumę 168 tys. dolarów za 750 ml tego unikatowego trunku. Dlaczego jest on niezwykły? Sprzedana butelka jest jedną z zaledwie 12 butelek wykonanych na zamówienie. Te są otulone opakowaniem z drewna eukaliptusowego o uwaga – metrowej wysokości. Wino jest więc całkiem pokaźne… I nie dotyczy to wyłącznie zawartości butelki.  Płynna poezja Te trzy rekordy mimo, że dotykają nieco innych sfer, z pewnością są potwierdzeniem tezy, że dla koneserów nie ma złej ceny tego trunku. Smak i emocje towarzyszące piciu, kolekcjonowaniu i wyszukiwaniu rzadkich gatunków jest dla entuzjastów czymś zupełnie wyjątkowym. W końcu jak mawiał Stevenson – wino to „poezja w...

czytaj więcej

Jak oceniamy wina

Dodane przez dnia lut 11, 2014 w Rodzaje wina | 0 komentarzy

Jak oceniamy wina

Ocena nadana, jakość gwarantowana Znajdujemy się w sklepie winiarskim, wokół nas setki butelek przeróżnych win. Czerwone, białe, słodkie, musujące… Które z nich wybrać? Kupując wino, oczekujemy wysokiej jakości trunku o niebanalnych walorach smakowych. Jednak takie określenie naszych preferencji może być zbyt ogólne, by dokonać satysfakcjonującego nas zakupu. W doborze wina często kierujemy się intuicją, rekomendacją znajomych, czy poleceniem sprzedawcy. Istnieje również możliwość zaczerpnięcia opinii ekspertów. Rating win, czyli ocena nadawana przez ekspertów Rating wina to ocena, jaką danemu trunkowi przyznaje jeden bądź kilku kiperów. Zawodowi degustatorzy subiektywnie oceniają poszczególne walory wina i przyznają mu odpowiednią ilość punktów. Rating jest podsumowaniem ocen danego wina przez danego kipera. Rzadziej ewaluacja jest wypadkową ocen jednego wina nadawanych przez kilku kiperów. Ratingi wina wykorzystują wiele rożnych skal ocen, jednak od kilku lat prym widzie skala wprowadzona przez Roberta M. Parkera Jr. Na czym polega skala ocen Roberta Parkera? Parker przyjmuje jako wartość wyjściową ocenę 50 punktów. Kolejne są przyznawane w ściśle wyznaczonych obszarach i maksymalna liczba punktów do zdobycia to również 50. Najlepsze wino w skali Parkera może więc uzyskać 100 pkt. Oceniane obszary to: kolor i wygląd (do 5 punktów) aromat i bukiet (do 15 pkt) smak i posmak (do 20 puntów) ogólnie pojęta jakość wina i możliwość rozwinięcia jeszcze lepszych cech (do 10 pkt) Suma punktów przypadająca na dane wino jest subiektywną oceną kipera i w przypadku skali Parkera oznacza kolejno: od 96 do 100 punktów – wino klasy A – wybitne od 90 do 95 punktów – wino klasy A – doskonałe od 80 do 89 punktów – wino klasy B – dobre od 70 do 79 punktów – wino klasy C – przeciętne od 60 do 69 punktów – wino klasy D – poniżej przeciętnej od50 do 59 punktów – wino klasy D – nie do przyjęcia Co z tą rekomendacją? Warto pamiętać, że każdy z nas ma inny gust i ceni odmienne walory smakowe. Wina, które w skali Parkera znajdują się w przedziale 80-95 pkt przez większość konsumentów są oceniane jako najlepsze, te oceniane jako wybitne, często oceniamy gorzej. Smak nie jest więc rzeczą wymierną. Natomiast jeśli chodzi o cenę – za topowe w skali Parkera wina zapłacimy zdecydowanie najwięcej, a im niższa nota, tym bardziej przystępna cena. Więcej informacji na temat degustacji wina można znaleźć na stronie:...

czytaj więcej

Wina włoskie

Dodane przez dnia sty 14, 2014 w Rodzaje wina | 0 komentarzy

Wina włoskie

Na polskim rynku nie brakuje znakomitych, importowanych prosto z Włoch win popularnych – stołowych, a także tych z górnej półki. Coraz częściej trafiają do naszych sklepów egzemplarze produkowane i butelkowane na południu Europy, a ich cena wcale nie wykracza poza możliwości polskiego konsumenta. Dlaczego więc mielibyśmy nie zapoznać się z nimi bliżej? Przyjrzyjmy się kilku najbardziej popularnym propozycjom z Włoch, które mają szanse zostać ulubionymi winami Polaków. Niektóre, ze względu na swój niepowtarzalny, wyrafinowany charakter, inne – wręcz przeciwnie, dzięki swej prostocie i genialnym właściwościom biesiadnym. Chianti Synonim włoskiej doskonałości i zamiłowania do tego, co w życiu najlepsze. Znane na całym świecie, cenione za swoje niepodważalne walory smakowe i szalenie popularne wśród polskich dystrybutorów. Produkowane w Toskanii, dla wielu konsumentów oznacza sentymentalną podróż do tego uroczego zakątka, gdzie często po raz pierwszy (i rzadko ostatni) mamy okazję spróbować tego wyjątkowego, włoskiego trunku. Oryginalność Chianti potwierdza pieczęć z podobizną czarnego koguta – znak, do którego prawo mają tylko najznakomitsze winiarnie z regionu Chianti. Na toskańskich wzgórzach uprawia się winogrona ze szczepów: Sangiovese, Canaiolo Nere, Malvasia del Chianti i Trebbiano Toscano. Owoce tych odmian dają niepowtarzalny, głęboki, rubinowy odcień czerwieni. Choć intensywne w smaku, Chianti wcale nie musi mieć dużej zawartości alkoholu. W butelkach znajdziemy od 11,5 do 12,5%. A przeznaczenie? Do romantycznych kolacji, rodzinnych obiadów, wieczorów z przyjaciółmi i na wyjątkowe okazje. Trentino Północ Włoch: z jednej strony ostry, alpejski klimat, świeże powietrze i wiatr smagający delikatne uprawy winorośli, z drugiej jezioro Garda i jego szczodre zasoby wilgoci. Wina z regionu Trentino mają w sobie coś szczególnego, co idealnie wkomponowuje się w kulinarne gusta Polaków. Królujące na tym terenie szczepy, z których powstaje doskonałe wino białe to: Sauvignon, Pinot Grigo, Gewurztraminer, Muller Thurgau, Chardonnay oraz Riesling. Wino czerwone natomiast, zawdzięcza swój krwisto-rubinowy odcień uprawom spod znaku: Lagrein, Teroldego Rotaliano oraz Cabernet, Merlot i Pinot Nero. Jest też ukochana przez lokalnych mieszkańców Schiava, która jest niemal nie do dostania w Polsce, więc jeśli tylko znajdziemy się w okolicach Trentino, warto rozglądać się za tym wyjątkowym trunkiem. Lambrusco To kontrowersyjne wino także pochodzi z północy Włoch, produkowane jest na terenie regionu Emiglia Romania oraz w Lombardii. Należy do grupy win musujących, ale nie traci przy tym swojego wytrawnego charakteru, przez co ma szansę przypaść do gustu wielu Polakom. To najchętniej importowane włoskie wino w całych Stanach Zjednoczonych, choć wciąż trwają spory, czy dzika odmiana winorośli Lambrusco, z której produkowane jest wino, mieści się w kategoriach winorośli właściwej, (co na terenie Unii Europejskiej uprawnia wyroby do występowania pod nazwą wina), czy może jest już odmianą winorośli lisiej, co zepchnęłoby Lambrusco do ligi napojów winopodobnych. Włosi jednak nie przejmują się tymi szczegółami i swoje ulubione, bąbelkowe wino nazywają po prostu „frizzante”. Jeśli chcesz wiedzieć, czym się kierować przy wyborze włoskiego wina, polecamy zajrzeć na:...

czytaj więcej

Ile okazji, tyle win – które wino wybrać?

Dodane przez dnia gru 13, 2013 w Podawanie wina, Rodzaje wina | 0 komentarzy

Ile okazji, tyle win – które wino wybrać?

Wino gości na naszych stołach od zarania dziejów, dlatego też za wzrastającą w Polsce popularnością win powinna iść rosnąca wiedza na temat ich zastosowania, sposobu picia czy podawania. W starożytności urządzane na część boga Dionizosa uczty były suto zakrapiane tym alkoholem, a cud w Kanie Galilejskiej świadczy o popularności tego trunku w czasach biblijnych. Warto mieć wzgląd na tą kulturową spuściznę i przyswoić kilka przydatnych zasad. Obecnie niewielu z nas przejmuje się zasadami prawidłowego serwowania wina. Choć eksperymentowanie w kuchni to zajęcie kreatywne, to mimo wszystko warto znać szereg żelaznych reguł winiarskich. Z czym podawać wino białe, a z czym czerwone? Które nadaje się do mięs, które na do ryb, a które do przystawek? Jak podawać wino, by nie popełnić kulinarnego faux pas? Na te i wiele innych pytań odpowiedzi szukaj poniżej. Wino a rodzaj mięsa Mnogość dostępnych na rynku win powoduje niemały mętlik w naszych konsumenckich głowach. Stara zasada głosi, że wino dobieramy ze względu na podawany rodzaj mięsa. Intuicyjnie wiedzieć powinniśmy, że wino czerwone serwujemy z czerwonym mięsem, a wino białe z mięsem białym i rybami. Jednak co począć z winem różowym, a co z winem musującym? Wino różowe doskonale pasuje zwłaszcza do dań z drobiu, lekkich przystawek i letnich sałatek owocowo-warzywnych, ale dobrze sprawdzi się też w towarzystwie zupy rybnej. Lekkie wino białe świetnie nadaje się do potraw kuchni azjatyckiej, zwłaszcza sushi i tych z owocami morza. Co ciekawe idealnie komponuje się z bigosem i pierogami z kapustą. Ciężkie wino białe najlepiej łączyć ze spaghetti, a także wtedy, gdy makaron serwujemy z owocami morza oraz grillowaną rybą. Lekkie czerwone wino wybornie smakuje nie tylko z wołowiną i jagnięciną, ale również z rybami o ciemniejszej barwie mięsa. Ciężkie czerwone wino szczególnie polecane jest do wołowiny i jagnięciny w ostrych sosach, ale klasyczna kombinacja to również ciężkie czerwone wino i makaron pesto. Należy pamiętać, że nigdy nie podajemy wina do potraw z octem, unika się także podawania go do zup. Natomiast w towarzystwie jajek i szpinaku wino nabiera metalicznego posmaku. Nie podaje się również wina do owoców, zwłaszcza do podawanych na przystawkę avocado i melonów. Wino a intensywność potrawy Inna reguła doboru win głosi, że wino powinno kontrastować z potrawą, nie zagłuszać jej (ciężka, aromatyczna potrawa — lekkie wino) lub wręcz przeciwnie, powinna w pełni harmonizować z winem (ciężka potrawa — ciężkie wino). Należy jednak pamiętać, że wino nie powinno też zdominować smaku potraw, ani też potrawa nie powinna przytłumić smaku wina. Warto wiedzieć, że białe wina podajemy zawsze przed różowymi i czerwonymi, a wina lżejsze przed cięższymi.. Kiedy serwujemy lekką potrawę to w towarzystwie lekkiego wina, kiedy natomiast danie pikantne to podajemy wino mocne o wyrazistym i intensywnym smaku. Zgłębiając tajniki komponowania win z potrawami i kolejności ich podawania zapomina się także często, że do codziennego posiłku z reguły na całym świecie podaje się jedno wino, a tylko przy szczególnych okazjach — dwa lub kilka win. Podając jedno wino dobieramy je do głównej potrawy. Warto również pamiętać, że białe wina przed podaniem powinny być schłodzone do temperatury od 5 do 10 stopni Celsjusza, natomiast wino czerwone serwować należy w temperaturze pokojowej. Niebezpieczne związki Zanim zdecydujemy się na zakup naszego ulubionego wina powinniśmy zastanowić się nad smakiem potrawy, którą chcemy podawać w jego towarzystwie. Jedna z najważniejszych zasad, której muszą przestrzegać osoby serwujące wino mówi o tym, że jest ono wyjątkowe...

czytaj więcej

Korek i butelka mają znaczenie

Dodane przez dnia gru 13, 2013 w Rodzaje wina | 0 komentarzy

Korek i butelka mają znaczenie

Na co dzień, kupując wino, nie przywiązujemy większego znaczenia do wyglądu korka czy kształtu butelki. Przy wyborze sugerujemy się jego kolorem lub poziomem wytrawności. Warto pochylić się nad zewnętrznymi walorami wybranego przez nas wina, bo jak się okazuje, wygląd ma niebagatelne znaczenie. Które wino rozlewane jest do białych butelek, a które do ciemnych? Czy leżakowanie ma wpływ na wybór korka i z jakiego surowca najlepiej go wykonać? Poniżej zaprezentujemy małe kompendium wiedzy na temat butelkowania i korkowania. Nie dajmy się nabić w butelkę Butelki używane zwykle do rozlewu wina, tzw. winne, mają rozmaitą barwę, kształt i pojemność. Rozróżnia się więc butelki zielone tzw. „szampanki” o pojemności 0,8 l, półbiałe lub zielone „bordówki” (0,7 lub 0,75 l), zielone „reńskie” (0,65 lub 0,7 l), białe lub ciemne „tokajówki” (0,5 l), półbiałe lub zielone „półbordówki” (0,35 l). Butelki przeznaczone do rozlewu powinny być zupełnie czyste. Mogą to być butelki nowo zakupione, z myciem których nie ma problemu, jak też używane – pod warunkiem, że nie będą miały żadnego przykrego lub charakterystycznego zapachu. Butelki zanieczyszczone tłuszczem, naftą lub benzyną nie nadają się do rozlewu, nawet po umyciu. Mycie butelek rozpoczyna się od dokładnego wypłukania ich wodą, ewentualnego usunięcia korka, co odbywa się za pomocą sznurka oraz dokładnego umycia wnętrza butelki szczotką, najlepiej z końskiego włosia. Stosując używane butelki, dobrze jest je najpierw wymoczyć przez kilka godzin w ciepłej wodzie. Wyszczotkowane butelki płucze się kilka razy na przemian gorącą i zimną wodą . przed wlaniem wina należy umytą butelkę odkazić środkiem dezynfekcyjnym. Korek tylko z kory Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że korek jest bardzo ważną częścią opakowania. Butelki z winem zwykle przechowuje się w pozycji leżącej, zatem korek styka się przez dłuższy czas z winem i może spowodować niekorzystne zmiany, jak na przykład zakażenie, zmętnienie lub korkowy posmak. W zależności od tego, jakiej jakości korka użyjemy do zamknięcia butelki z winem, takiego efektu możemy oczekiwać po jej otwarciu. Rzecz jasna, efekt ten nie zależy wyłącznie od jakości korka, lecz jego wpływu nie sposób pominąć. Warto na początku zastanowić się, z czego zrobiony jest korek. Każdy z nas intuicyjnie zna odpowiedź na to pytanie i bez dłuższego zastanowienia stwierdzi, ze korek zrobiony jest z kory. Tak, jednak z nie byle jakiego drzewa ta kory pochodzi. Prawdziwe korki da się zrobić tylko z dębu korkowego, który rośnie w śródziemnomorskim regionie Europy, głównie z Hiszpanii i Portugalii. Dąb korkowy ma pewną szczególną właściwość, mianowicie, jego zewnętrzna, martwa warstwa kory daje się oddzielić od wewnętrznej, żywej części, bez uszczerbku na zdrowiu drzewa. Proces ten można powtarzać mniej więcej co 9 lat, tyle czasu potrzebuje drzewo na odtworzenie martwej warstwy. Ma ona szeregi unikalnych właściwości, które sprawiają, że idealnie nadaje się do zamykania butelek. Korki wykonane z tego materiału są bardzo plastyczne, a to za sprawą tego, że we wnętrzu korka mieści się wiele kanalików, których obecność powoduje możliwość mocnego ściskania, podczas gdy zewnętrznie zostaje zachowany pierwotny kształt. Korek pęcznieje w kontakcie z cieczami, daje się łatwo ciąć na dowolne kształty. Ze względu na swój specyficzny aromat może nadawać winu charakterystyczne właściwości. Korek korkowi nierówny Korek po skomplikowanym procesie obróbki osiąga zabójcze ceny, dlatego też winiarze posiadają kilka rozwiązań, które doszczętnie nie uszczuplą ich portfela. Pierwszą alternatywą są korki sklejane z maleńkich kawałeczków (odpadów) kory dębowej. Wyróżniamy wiele rodzajów tego korka, są dużo tańsze od tych oryginalnych. Do połączenia...

czytaj więcej